نام مفرد:لیمو

طبیعت:دوّم سرد و اوّل خشک

ماهیّت:لیمو انواع دارد: ترش وشیرین ومی خوش وهر یک آن انواع دارد. درخت آن از درخت نارنج کوچکتر است وشاخه های آن اندک وبرگ آن کوچکتر از برگ نارنج و میوه آن به اندازه تخم مرغ می باشد.

خاصیّت:ملطّف و جالی وقاطع اخلاط غلیظ می باشد. پوست زرد آن دردردجه دوّم گرم وخشک و مقوّی معده ودل و محرّک اشتها ومعین هضم غذا و مفتّح سدّه و محلّل قولنج ریحی و آروغ آور وپادزهر سمّوم مشروبه وملذوعه و در سایر افعال قائم مقام پوست ترنج است. مضّر عصب و صاحب سرفه ، امعاء را ضعیف می کند و مصلح آن عسل و شکر است. تخم او در دوّم گرم و در آخر اوّل خشک ودر رفع سموم مانند ترنج می باشد. تفریح او به غایت عظیم است.